نفيسى ( 1354 - 1274 ) شادروان استاد سعيد نفيسى ، فرزند على اكبر ناظم الاطباء ، در سال 1274 هجرى شمسى در تهران از مادر زاد . خانواده پدرى او تا يازده پشت پزشك بوده‌اند و نياى يازدهمش حكيم برهان الدّين نفيسى بن عوض بن حكيم كرمانى ، صاحب تأليفات عديده در طب ، كه برخى از آنها تا روزى كه طب قديم در ايران تدريس مىشد جزو كتب درسى بود . نفيسى علوم ابتدايى و متوسطه را در تهران به پايان رسانيد و براى ادامهء تحصيلات به اروپا رهسپار گرديد و در سال 1297 به ايران بازگشت و در وزارت فوائد عامه مشغول خدمت گرديد و به مشاغل چندى دست‌يافت . در سال 1308 شمسى از طرف وزارت فرهنگ به تدريس در دانشكدهء حقوق و ادبيات منصوب و مأمور شد و سالها در سمت استادى دانشگاه تهران به تدريس اشتغال داشت و در سال 1354 بدرود زندگى گفت . استاد نفيسى از نويسندگان و محققين پركارى بود كه همواره به تأليف و ترجمه سرگرم بود و آثار زير از اوست : 1 - فرنگيس ، 2 - ستارگان سياه ، 3 - ماه نخشب ، 4 - آخرين يادگار نادر شاه ( نمايشنامه ) ، 5 - مجد الدّين همگر شيرازى ، 6 - يزدگرد سوم ، 7 - مدرسهء نظاميهء بغداد ، 8 - آثار گمشدهء ابو الفضل بيهقى ، 9 - خاندان طاهريان ، 10 - شيخ زاهد گيلانى ، 11 - تاريخچهء ادبيات ايران ، 12 - پوشكين ، 13 - خاندان سعد الدّين حمويه ، 14 - خاندان بابويه ، 15 - فرهنگنامه پارسى ، 16 - پيشرفتهاى فرهنگى در اتحاد جماهير شوروى ، 17 - يادبود گريلف ، 18 - نظامى گنجوى ، 19 - پيشرفتهاى ايران در دورهء پهلوى ، 20 - نثر فارسى معاصر ، 21 - درفش ايران و شير و خورشيد ، 22 - ايران در يك‌صد و هفتاد سال اخير ، 23 - تا گور و مقام شاعرى او ، 24 - افغانستان در عصر حاضر ، 25 - هفتاد سال زندگى ، پنجاه سال خدمت به دانش ، 26 - پندنامهء انوشيروان ، 27 - صنعت تخم